MONŞERLERİN DEĞİL HAKİMİYET MİLLETİNDİR

İktidarı hedefe koyup sivil dikta gibi komik eleştiri oklarıyla, mesnetsiz iddialarla, ‘Demokratik kardeşlik projesi’ni kendilerine has hukuktan yoksun, şiddet ihtiva eden, illegal her yola başvurarak sabote etmeye çalışan odakların oyunlarını tarih er geç ifşa edecek.

Doğu ve Güneydoğu’da şiddetin boy gösterdiği dönemlerde çoğu çocukların oyuncak bildiği bombaların insanları öldürdüğünü o günlerde öğrenenler, yaş otuz beş yolun yarısı diyen şaire göre o merhaleyi çoktan geçtiler.

Devletin, aynı zamanda milletin askerini, polisini, öğretmenini öldürerek, masum bölge halkının malını, mülkünü yağmayalayarak ve çoğu zaman mukavemet gösteren masum vatandaşları öldürerek hak aradığını iddia etmek nedenli izahı ahlak ve hukukla kabil anlamış değilim.

Anlayamadığım, şaşkınlıkla izlediğim bir başka konu ise, Kürt vatandaşlarımız adına parti kurduklarını, hak arama iddiasında olduklarını söyleyenlerin bazı zıt kutuptaki partiler ile aynı noktada söylem birliği etmeleri.

Mevcut iktidar, gelinen noktanın analizini ve sentezini yerinde yaparak, yıllar süren ve ülkenizin kronik sorunu haline gelen kanayan yaramıza topla tüfekle değil; istişare ederek, kimi zaman milletvekiliyle, kimi zaman bölgenin eşraflarıyla, kimi zaman terzi Ali, boyacı Mehmet’i ve marangoz Hasan’ı dinleyerek adil, çağdaş bir üslupla çözüm bulma gayreti içindedir.

‘Halk doğru ile yanlışı ayıramaz’ ukalalığında olanlar, halka rağmen halk için var olduklarını söyleyen monşerler Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ‘Hakimiyet kayıtsız şartsız milletindir’ sözünü neyle izah edecekler gerçekten merak ediyorum.

Kılıçlar yerine artık kalemler konuşur hale gelmeli.

İnanıyorum ki korkulan olmayacak ve tarihten ders çıkarmasını her zaman olduğu gibi çok iyi bilen milletimiz şer odaklarına pirim vermeyecektir.

Türkiye’nin 70 milyonunu bir görmek, dolayısıyla Doğu ve Güneydoğu’da yaşanan terör oyunlarını görmezden kelmeyerek kayıtsız kalmamamak gelmiş geçmiş tüm hükümetlerin göreviydi. Ama yıllarca şehit tabutlarının gelişini, ateşin düştüğü yeri yakmasını seyrettiler.

Söz artık ne idüğü belli olmayan, kanla şiddetle beslenen şer odaklarında değil, her nevi sosyal sıkıntıyı yaşayan vatandaşın ta kendisindedir.